Endonezyalı bir eş adayı arıyorsanız veya bir arkadaşlık uygulamasında Endonezyalı biriyle konuşmaya başladıysanız, bazı konularda dikkatli olmanız gerektiğini düşünüyorum.
Ben de eşimle internet üzerinden tanıştım ve bu süreçte gerek kendi yaşadıklarımdan gerek çevremde gördüklerimden bazı tecrübeler edindim.
Endonezya'da elbette düzgün, ciddi ilişki ve evlilik isteyen çok sayıda insan var. Ama internet üzerinden tanıştığınız kişinin gerçekte kim olduğunu bilmediğiniz için biraz temkinli olmakta fayda var.
Daha görüşmeden para istiyorsa dikkat
Benim en sık karşılaştığım veya çevremden duyduğum konulardan biri duygu sömürüsü üzerinden para istemek.
Bir uygulamada tanışıyorsunuz, birkaç gün konuşuyorsunuz ve samimiyet ilerliyor. Ardından küçük küçük maddi sorunlardan bahsetmeye başlıyor:
“Telefonum bozuldu.”
“İnternet paketim bitti.”
“Çocuğuma süt almam gerekiyor.”
“Şu faturayı ödeyemedim.”
İstenen para ilk başta 20-30 dolar gibi küçük bir miktar olabilir. İnsan da “Belki ileride eşim olacak, yardım edeyim” diye düşünebilir.
Benim bu konudaki yaklaşımım çok net: Daha yüz yüze bile görüşmediğim birine para göndermem.
Üstelik doğrudan para istemesine de gerek yok. Sürekli maddi sıkıntılarından bahsedip sizin para göndermenizi sağlamaya çalışıyorsa ben bunu da ciddi bir kırmızı bayrak olarak görürüm.
Mehir konusunda uçuk taleplere dikkat edin
Endonezya'da Müslüman evliliklerinde mehir normal bir uygulama. Burada sorun mehir istenmesi değil.
Fakat daha ilişkinin başında çok yüksek miktarlarda altın veya para talep edilmesini ben normal karşılamıyorum.
Benim çevremde gördüğüm ve duyduğum mehir miktarları genellikle 5 gram - 20 gram altın gibi çok daha makul seviyelerdeydi. Ancak bunun Endonezya'nın her bölgesinde geçerli sabit bir rakam olduğunu söylemek de doğru olmaz. Aileye, bölgeye ve kişilere göre değişebilir.
Burada asıl bakılması gereken şey karşı tarafın yaklaşımı.
Daha birbirinizi doğru dürüst tanımadan ilişkinin merkezine para, altın ve maddi beklentiler girmeye başladıysa iki kere düşünmekte fayda var.
“Türk Danışman” konusunda da araştırmanızı yapın
Endonezya'da evlilik işlemlerini araştırmaya başladığınızda kendisini danışman, rehber veya aracı olarak tanıtan Türklerle de karşılaşabilirsiniz.
Hepsine kötü demiyorum. Gerçekten işini düzgün yapan insanlar da vardır. Ama sırf Türkçe konuşuyor diye birisine güvenmeyin.
Özellikle evrak tercümesi, KUA işlemleri veya diğer resmî işlemler için sizden yüksek rakamlar isteniyorsa önce piyasa fiyatını araştırın.
Örneğin Türkçe belgelerin Endonezce yeminli tercümesi için farklı yerlerden fiyat alın. Aracı kullanıyorsanız doğal olarak onun da bir komisyonu olacaktır. Burada önemli olan ödediğiniz komisyonun makul olması.
Bir başka dikkat ettiğim konu da sürekli korku üzerinden satış yapılması.
“Bu işlemi kendin yapamazsın.”
“Orası çok tehlikeli.”
“Bu evrakları halletmen imkânsız.”
gibi sözlerle sizi kendisine mecbur bırakmaya çalışan birisi varsa ben mesafeli yaklaşırım.
Birçok işlemi biraz araştırarak kendiniz yapabilirsiniz. Yardıma ihtiyacınız varsa da ne için ne kadar para ödediğinizi baştan net olarak öğrenin.
Karşınızdaki kişinin geçmişini açıkça sorun
Bence en zor konu bu.
Türkiye'den 10 bin kilometre uzakta yaşayan ve henüz yüz yüze görüşmediğiniz bir insanın size anlattığı her şeyin doğru olup olmadığını kontrol etmek kolay değil.
Örneğin daha önce evlenmiş olabilir. Resmî olarak boşanmamış olabilir. Çocuğu olabilir ve bundan bahsetmeyebilir.
Bu nedenle ciddi düşünmeye başladığınız birine bazı soruları açıkça sormaktan çekinmeyin:
Daha önce evlendin mi?
Resmî olarak boşandın mı?
Kaç yıl evli kaldın?
Çocuğun var mı?
Neden boşandın?
Bunlar ayıp veya gereksiz sorular değil. Evlilik düşündüğünüz bir insanın medeni durumunu ve geçmişini bilmeniz son derece normal.
Verdiği cevapların zaman içinde değişip değişmediğine de dikkat edin. Bugün söylediğiyle birkaç hafta sonra söylediği birbirini tutmuyorsa bunun nedenini sorun.
En önemlisi: Yüz yüze görüşün
Benim bu konudaki en önemli tavsiyem yine aynı:
Yüz yüze görüşmediğiniz biriyle evlilik kararı vermeyin.
Mesajlaşabilirsiniz, görüntülü konuşabilirsiniz, aylarca birbirinizi tanımaya çalışabilirsiniz. Bunların hepsi faydalı.
Ama internet üzerinden tanımakla aynı insanla gerçek hayatta birkaç gün geçirmek aynı şey değil.
Ben kendi eşimle de internet üzerinden tanıştım fakat evlilik kararını sadece mesajlaşarak vermedim. Endonezya'ya gittim, yüz yüze görüştük, birlikte zaman geçirdik ve daha sonra ilişkimizi ilerlettik.
Bence uygulamaları eş bulduğunuz yer olarak değil, insanlarla tanıştığınız ilk araç olarak görmek daha sağlıklı.
Sonrası gerçek hayatta belli oluyor.
Son olarak
Endonezyalı bir kadınla evlenmek istiyorsanız paranızı veya duygularınızı kaptırmamak için herkese şüpheyle yaklaşmanız gerekmiyor.
Ama acele etmemeniz gerekiyor.
Daha görüşmeden para göndermeyin, maddi beklentileri baştan konuşun, geçmişi hakkında açık sorular sorun, verilen cevapların tutarlı olup olmadığına dikkat edin ve mümkün olan en kısa zamanda yüz yüze görüşün.
Benim kendi deneyimlerimden çıkardığım en basit sonuç bu:
Önce tanıyın, sonra güvenin. Evlilik kararını ise internetten değil, gerçek hayatta verin.
Yorumlar
Yorum Gönder